Wie de blogbijdragen heeft gezien die ik bijna een maand geleden vanuit Belem, Brazilie maakte over het Wereld Sociaal Forum dat grotendeels in het teken stond van de Amazone, een gebied groter dan westelijk Europa met inheemse bewoners, de grootste biodiversiteit op aarde en diverse tegenstrijdige belangen, heeft er al het een en ander over gelezen. Het project ‘social mapping’ dat de Braziliaanse organisatie Saude e Alegria samen met de Braziliaanse tak van Greenpeace heeft opgezet om de inheemse bewoners om te vormen van de cartografen van hun eigen leefgebied, bedoeld om hen een wapen in handen te geven tegen de oprukkende houtkappers, sojatelers en veeboeren. Het verhaal over de totstandkoming van die plattegrond is nu te lezen in de nieuwe editie van onzeWereld en, enigszins aangepast, ook in de nieuwe editie van Milieudefensie Magazine. Ik heb het, bij wijze van afronding, ook hier gelinkt.
http://www.onzewereld.nl/index.php?page=3&articleId=672
Vrijblijvend?
Hier en daar is een beetje gemopperd over het schijnbaar zo vrijblijvende karakter van het Forum en de dingen die daar gebeuren. Onzin natuurlijk! Wat is er tegen de ontmoeting van duizenden belangengroepen en ngo’s die met elkaar nieuwe plannen maken, elkaars agenda inkijken, en over en weer contacten maken? Dat lijkt in de ogen van de passant misschien op een gezellig feestje of een oeverloze hoeveelheid vrijblijvende praatsessies. Tsja. Wat is er ineens tegen praten en ideeen uitwisselen? Natuurlijk kan niet iedereen daar bij zijn, daarom is het juist wel handig om dit evenement te houden op plaatsen waar in elk geval de thematiek van oneerlijke globalisering het duidelijkste zichtbaar is. Dan sla je bij de vele tienduizenden bezoekers immers twee vliegen in een enkele klap. En dat je daarmee na een dag of vier niet de wereldproblemen hebt opgelost, ach, wat moeten we daar nog tegen zeggen?
